Η γαλλική υποβάθμιση δεν αργεί

Η ανώτατη πιστοληπτική αξιολόγηση των ΗΠΑ βρισκόταν στον πυρήνα του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος από τη συγκρότησή του, ευθύς μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Κι όμως κατέπεσε…  Είκοσι τέσσερις ώρες μετά την υποβάθμιση των ΗΠΑ, ο πρόεδρος της Pimco Μοχάμεντ Ελ Αριάν ριψοκινδύνευσε μια πρόβλεψη: ότι η επόμενη χώρα που θα χάσει την ανώτατη πιστοληπτική αξιολόγηση θα είναι η Γαλλία. Και πως οι επιπτώσεις από την υποβάθμιση της Γαλλίας θα είναι ακόμη μεγαλύτερες από των ΗΠΑ, καθώς θα έχουν τραγικές αντανακλάσεις σε ολόκληρη την Ευρωζώνη.

Ο οίκος πιστοληπτικής αξιολόγησης Standard & Poor’s βέβαια – ο υπεύθυνος της αμερικανικής υποβάθμισης – έσπευσε να τον διαψεύσει, δηλώνοντας δια του επικεφαλής οικονομολόγου του Ζαν Μισέλ Σιξ ότι «η γαλλική αξιολόγηση είναι σταθερή». Λίγες ώρες αργότερα όμως νέα δημοσιεύματα με εκτιμήσεις επενδυτών και οικονομολόγων στο Bloomberg επανέφεραν το ενδεχόμενο μιας γαλλικής υποβάθμισης. Ο αναπληρωτής επικεφαλής οικονομολόγος της UBS στο Λονδίνο Πολ Ντόνοβαν σημείωνε: «Η Γαλλία δεν αποτελεί κατά τη γνώμη μου μία χώρα ΑΑΑ. Η Γαλλία δεν μπορεί να τυπώσει χρήμα, που αποτελεί μία κρίσιμη διαφορά σε σχέση με τις ΗΠΑ». Ενώ ο επικεφαλής οικονομολόγος για την Ευρωζώνη της UniCredit Μάριο Βάλι αναρωτιόταν: «Αν η Ιταλία και η Ισπανία αντιμετωπίζουν δυσκολίες, είμαστε σίγουροι ότι, για παράδειγμα, η Γαλλία μπορεί ακόμα να θεωρείται χώρα του πυρήνα»;

Κι όμως, μετά την υποβάθμιση των ΗΠΑ, ούτε η γαλλική υποβάθμιση πρέπει να αποκλείεται. Άλλωστε πριν μια βδομάδα ακόμη, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αναρωτιόνταν, σε έκθεσή του, για το αν η Γαλλία θα καταφέρει να διατηρήσει την ανώτατη πιστοληπτική αξιολόγηση και προειδοποιούσε ότι χωρίς περαιτέρω μέτρα μείωσης των δημοσίων δαπανών μπορεί να χάσει τόσο τον στόχο 3% του ελλείμματος για το 2013 όσο και την  ανώτατη αξιολόγηση. «Η Γαλλία δεν μπορεί να διακινδυνεύσει να χάσει τους μεσοπρόθεσμους δημοσιονομικούς στόχους, με δεδομένες τις ανάγκες για ενίσχυση της εφαρμογής του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και διατήρηση του κόστους δανεισμού της σε χαμηλά επίπεδα με την περιφρούρηση της ανώτατης πιστοληπτικής της αξιολόγησης», ανέφερε η έκθεση του ΔΝΤ.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως από την ομάδα των κρατών της Ευρωζώνης που διαθέτουν την ανώτατη πιστοληπτική αξιολόγηση, η Γαλλία έχει το υψηλότερο δημόσιο έλλειμμα, το υψηλότερο πρωτογενές έλλειμμα και το υψηλότερο χρέος. Επιπλέον το γαλλικό δημόσιο χρέος της σαν αναλογία του ΑΕΠ φτάνει το 84%, έναντι του 77% της Βρετανίας που διατηρεί ακόμη την αξιολόγηση ΑΑΑ και του 64% των ΗΠΑ που μόλις την έχασαν. Με άλλα λόγια, σε έναν κόσμο όπου οι οίκοι αρχίζουν – και για τους δικούς τους λόγους – να παίρνουν πολύ στα σοβαρά τους κινδύνους του δημόσιου χρέους και φτάνουν να υποβαθμίσουν έως και την Αμερική, σε αντίθεση με τις πολύ τυχερές ή ενδεχομένως έχουσες καλύτερη οικονομική διαχείριση χώρες που διαθέτουν την ανώτατη πιστοληπτική αξιολόγηση, την Ελβετία, τη Νορβηγία, τον Καναδά, την Αυστραλία κ.α  τυχόν διατήρηση της ανώτατης πιστοληπτικής αξιολόγησης από τη Γαλλία – όπως και τη Βρετανία – θα πρέπει στο εξής να θεωρείται θαύμα. Γαλλία και Βρετανία θα κληθούν σύντομα να εφαρμόσουν πολυετή προγράμματα  σκληρής λιτότητας. Και μάλιστα μέσα σε ένα αντίξοο περιβάλλον αναιμικής οικονομικής ανάπτυξης, πτωτικών φορολογικών εσόδων και αυξανόμενης ανεργίας. Τίποτα πιο ζοφερό;

Η Γαλλία έχει προγραμματισμένες προεδρικές εκλογές για το 2012 και καμία προεκλογική συγκυρία δεν προσφέρεται για δημοσιονομικές περικοπές, ενώ το Σοσιαλιστικό Κόμμα αντιτίθεται κάθετα στα σχέδια του Γάλλου προέδρου Νικολά Σαρκοζί για την ένταξης ρήτρας που θα απαγορεύει τα ελλείμματα στο Σύνταγμα.

Αλλά ελλοχεύει κι ένα ακόμη – και είναι το πιο κρίσιμο – πρόβλημα σε κάθε ενδεχόμενο υποβάθμισης της Γαλλίας. Η ανώτατη αξιολόγηση της Γαλλίας δεν στηρίζει πια μόνο το Παρίσι. Στηρίζει το βασικό μηχανισμό διάσωσης της Ευρωζώνης, τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Σύμφωνα με τις αποφάσεις της ευρωπαϊκής συνόδου της 21ης Ιουλίου, ο ευρωπαϊκός μηχανισμός θα μπορεί από τον Σεπτέμβριο να χρηματοδοτεί κάθε κράτος μέλος είτε ήδη αποκλεισμένο από τις αγορές, είτε που θα κινδυνεύει με αποκλεισμό, με συνολική δανειοδοτική ισχύ 440 δις ευρώ, χάρη σε εγγυήσεις της τάξης των 780 δις ευρώ.

Σήμερα ο μηχανισμός διαθέτει την ανώτατη πιστοληπτική αξιολόγηση και αυτό οφείλεται στην παρουσία, εντός της Ευρωζώνης, ενός ισχυρού διδύμου, των δύο μεγάλων δυνάμεων που διαθέτουν την αξιολόγηση ΑΑΑ Γερμανία και Γαλλία. Βεβαίως υπάρχουν κι άλλα κράτη με την ανώτατη αξιολόγηση στην Ευρωζώνη που παρέχουν εγγυήσεις – το Λουξεμβούργο, η Φιλανδία, η Ολλανδία και η Αυστρία. Αλλά είναι κυρίως η Γαλλία και η Γερμανία που έχουν την πραγματική οικονομική ισχύ και το οικονομικό βάθος για να στηρίξουν τον ευρωπαϊκό  μηχανισμό.

Όπως κύκλοι αναλυτών το έθεταν την περασμένη βδομάδα, ένα σημαντικό ερώτημα, επί του οποίου οι οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης δεν έχουν κάνει ακόμη κανένα σχόλιο, αφορά το πώς μια υποβάθμιση της αξιολόγησης καθεμιάς από τις χώρες εγγυητές του μηχανισμού και ιδίως των μεγαλύτερων – δηλαδή της Γερμανίας, της Γαλλίας και της Ολλανδίας – θα μπορούσε να επηρεάσει την πιστοληπτική αξιολόγηση του ευρωπαϊκού μηχανισμού. Βέβαια υπάρχουν λόγοι για τους οποίους απουσιάζουν τα σχόλια. Αφενός, επί του παρόντος οι αξιολογήσεις των κρατών αυτών παραμένουν σταθερές, αφετέρου μέχρι και χτες στο στόχαστρο των οίκων ήταν πρωτίστως η Αμερική. Η πιο πιθανή συνέπεια, ωστόσο, μιας υποβάθμισης της Γαλλίας θα ήταν η συρρίκνωση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και άρα η συνακόλουθη συρρίκνωση της δανειοδοτικής ισχύος του.

Σε κάθε περίπτωση, μια τέτοια εξέλιξη θα προκαλούσε νέα αναστάτωση στις  χρηματοπιστωτικές αγορές, που ήδη είναι ανήσυχες καθώς τα κονδύλια του ευρωπαϊκού μηχανισμού είναι πολύ περιορισμένα και είναι αδύνατο να στηρίξουν την Ισπανία ή την Ιταλία, αν παραστεί ανάγκη. Προφανώς μια τέτοια εξέλιξη θα παρήγαγε κι ένα μείζον  πρόβλημα για το γερμανικό εκλογικό σώμα, αφού η Γερμανία θα παρέμενε η μοναδική μεγάλη εγγυήτρια.

Τέλος, υπάρχει κι ένα ακόμη δυστύχημα για τη Γαλλία: είναι συνάμα η χώρα με τη μεγαλύτερη συνολική έκθεση στο ελληνικό χρέος. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας Διεθνών  Διακανονισμών του τελευταίου τριμήνου, τα γαλλικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα έχουν έκθεση στα ελληνικά ομόλογα της τάξης των 57 δις δολαρίων– έναντι μόλις 20.3 δις δολαρίων των γερμανικών. Συνεπώς δεν είναι να απορεί κανείς που η διαφορά αποδόσεων  μεταξύ των γερμανικών και των γαλλικών ομολόγων διπλασιάστηκε στις δύο εβδομάδες που ακολούθησαν την συμφωνία της 21^ης Ιουλίου για το δεύτερο πακέτο ελληνικής διάσωσης, με το επιτόκιο των γερμανικών bunds να πιέζεται χαμηλότερα και των γαλλικών να ενισχύεται ελαφρά.

Και δεν πρέπει να πάμε πολύ μακριά στο χώρο της φαντασίας για να υποθέσουμε πως μια μελλοντική πραγματική αναδιάρθρωση του ελληνικού δημόσιου χρέους θα δώσει το τελικό πλήγμα στις γαλλικές τράπεζες και θα επιβάλλει τη διάσωση τους από το Παρίσι, κατά τρόπο που ενδεχομένως φέρει το τέλος για την ανώτατη αξιολόγηση της Γαλλίας, υπονομεύσει τον ευρωπαϊκό μηχανισμό και ενδεχομένως φτάσει ως τη διάρρηξη των σημερινών ευρωπαϊκών σχεδίων.

Οι αρχαίοι Ρωμαίοι, μιλώντας για την ενδημική διαφθορά της φρουράς της πόλης τους, αναρωτιόνταν: «Ποιος θα μας φυλάξει από τους φύλακες;». Οι σύγχρονοι Έλληνες, Ιρλανδοί και Πορτογάλοι μπορεί σύντομα να δουν την πιστοληπτική αξιολόγηση της Γαλλίας να διαρρηγνύεται δυσοίωνα πίσω από την πρόσοψη του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού και να αναρωτηθούν: «Ποιος θα μας σώσει από τους σωτήρες;». 

Πηγή

Όσο λείπατε σε διακοπές ο κόσμος άλλαξε

Aν επιστρέψατε μόλις από διακοπές είναι καλό να μάθετε πως ο κόσμος άλλαξε όσο απουσιάζατε: 

• οι χρηματιστηριακές αγορές κατέρρευσαν, 
• οι ΗΠΑ υποβαθμίστηκαν και έπαψαν να είναι ο ασφαλέστερος τόπος για τα διεθνή επενδυτικά κεφάλαια, 
• το δολάριο αμφισβητείται, πλέον, ανοιχτά ως το παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα, 
• η Κίνα εγκαινίασε το εμπόριο πετρελαίου με το Ιράν σε ευρώ και τοπικά νομίσματα καταργώντας το δολάριο, 
• η Ευρώπη ξεκίνησε τη διαδικασία διάσωσης της Ιταλίας και της Ισπανίας μέσω της αγοράς κρατικών ομολόγων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, 
• οι πιθανότητες για μία διπλή ύφεση της διεθνούς οικονομίας αυξήθηκαν εκθετικά 
• και το ΧΑ πέρασε κάτω από τις 1000 μονάδες.

Αν τα παραπάνω δε σας είναι αρκετά, προσθέστε ότι οι ευρωπαϊκές τράπεζες στρέφουν τα κεφάλαια τους προς την ΕΚΤ στο μεγαλύτερο βαθμό από το καλοκαίρι του 2010, στεγνώνοντας το σύστημα από ρευστό, ότι η S&P ξεκίνησε την υποβάθμιση πολιτειών των ΗΠΑ και τέλος πως τα CDS της Γαλλίας απογειώνονται έχοντας περάσει σε νέο ιστορικό υψηλό.

Τη Δευτέρα, ειδικότερα, ο ΓΔ βούλιαξε κατά 6% κλείνοντας στις 998,24 μονάδες, με τον DAX να χάνει 5,02% και τους αμερικανικούς δείκτες να καταγράφουν δραματικές απώλειες μέχρι αργά το βράδυ, οι οποίες σε κάποια στιγμή για το Nasdaq έφτασαν το 6%. Μετοχές όπως η Bank of America ξεπουλήθηκαν καταγράφοντας ημερήσια πτώση της τάξης του 17%, σε μία ημέρα όπου περίπου 1,5-3 τρις δολάρια χάθηκαν από την παγκόσμια χρηματιστηριακή κεφαλαιοποίηση.

Η ανακοίνωση της Moody's ότι διατηρεί την πιστοληπτική αξιολόγηση των ΗΠΑ σε ΑΑΑ δεν άλλαξε κάτι προς το καλύτερο, ενώ η παρέμβαση της ΕΚΤ στη δευτερογενή αγορά ομολόγων βοήθησε στη μεγάλη αποκλιμάκωση των επιτοκίων δανεισμού της Ιταλίας και της Ισπανίας κοντά στο 5,2% από πάνω από 6% όπου είχαν σκαρφαλώσει την περασμένη εβδομάδα, χωρίς να πείθει, όμως, για τη συνέχεια.

Η ΕΚΤ αγοράζει εκ νέου 'τοξικά' ομόλογα και έτσι στο χαρτοφυλάκιο της θα έχει ομόλογα από την Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Πορτογαλία, την Ιταλία και την Ισπανία, μερικά από τα οποία δε θέλει κανείς επενδυτής να έχει στο δικό του χαρτοφυλάκιο και μερικά άλλα για τα οποία οι επενδυτές ζητούν περισσότερο από 6% επιτόκιο προκειμένου να τα αγοράσουν.

Αυτό σημαίνει πως η μεταφορά χρέους από τις χώρες του Νότου προς το κέντρο όχι μόνο δε σταμάτησε αλλά στην ουσία έλαβε νέες, πολύ μεγαλύτερες από πριν διαστάσεις. Και το ερώτημα που τίθεται είναι απλό: αρκούν οι αγορές ομολόγων από την ΕΚΤ προκειμένου να σωθούν η Ιταλία και η Ισπανία; Η σύντομη απάντηση είναι μάλλον όχι. Πρόκειται για ένα έκτακτο και βραχυπρόθεσμο μέσο το οποίο δε μπορεί να μετατραπεί σε μακροπρόθεσμο ή μόνιμο εκτός και αν υπάρξει νέα σχετική απόφαση από τα αρμόδια ευρωπαϊκά όργανα με την έγκριση της Γερμανίας, όπου, ουσιαστικά να γίνεται αποδεχτό τα χρέη των κρατών της ευρωζώνης να διαμοιραστούν σε όλη την επικράτεια της και να αναλάβουν τα ευρωπαϊκά κράτη από κοινού να τα αποπληρώσουν στα επόμενο 20-30 χρόνια.

Μα κάτι τέτοιο θα σήμαινε περαιτέρω 'χρηματοπιστωτική ενοποίηση' της Ευρώπης και μάλιστα με τρόπο αμεσότερο και ταχύτερο αυτού που θα επιτυγχάνονταν μέσω της έκδοσης ευρωομολόγου, κάτι που η Γερμανία και οι υπόλοιπες ΑΑΑ χώρες, αν είναι να το δεχτούν, θα ζητήσουν πολύ μεγάλα ανταλλάγματα.

Έτσι, η νέα κίνηση εντυπωσιασμού από την ΕΚΤ είναι καλή στο βραχυπρόθεσμο ορίζοντα αλλά δεν αποτελεί τίποτε περισσότερο από ένα νέο μπάλωμα, το οποίο, μάλιστα, σε λίγο θα προκαλέσει άλλο ένα γύρο προστριβών στην ευρωζώνη. Αν δεν έχει γίνει κατανοητό, η μεταφορά του χρέους από τις τράπεζες στα κράτη έχει περάσει στη δεύτερη φάση της εκεί όπου τα ασθενή κράτη μεταφέρουν τα χρέη τους στις Κεντρικές Τράπεζες και από εκεί στα ισχυρά κράτη, τα οποία με τη σειρά τους ζητούν την επιστροφή τμήματος του λογαριασμού στον αρχικό κάτοχο του χρέους, δηλαδή στις τράπεζες, σε ένα παιχνίδι το οποίο δημιουργεί μία παγκόσμια κρίση εμπιστοσύνης μεταξύ τραπεζών, κρατών και πολιτών η οποία απειλεί να αλλάξει ριζικά το οικονομικό, χρηματοοικονομικό και χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Και το χειρότερο όλων είναι πως ο μεγαλύτερος λογαριασμός θα καταλήξει και πάλι στους πολίτες, οι οποίοι θα πρέπει να πληρώνουν τα σπασμένα για δεκαετίες.

Πηγή

Η επιλεκτική χρεοκοπία είναι θέμα ημερών

Ο κύβος ερρίφθη. Η Γερμανία έχει ήδη αποφασίσει για την τύχη της Ελλάδας. Το Βερολίνο θα οδηγήσει τη χώρα μας σε καθεστώς επιλεκτικής χρεοκοπίας και μάλιστα πολύ σύντομα. Η επίσημη ανακοίνωση της απόφασης μέσω μιας έκτακτης συνόδου κορυφής της Ευρωζώνης είναι πλέον ζήτημα ημερών, όχι μηνών. Ενδέχεται να γίνει και μέσα στην εβδομάδα, χωρίς πάντως αυτό να είναι σίγουρο. Δεν έχουν ακόμη προσδιοριστεί οι όροι και η ακριβής μορφή της επιλεκτικής χρεοκοπίας.

Περί αυτού υφίστανται ακόμη ενδογερμανικές διαφορές. Γερμανικοί τραπεζικοί κύκλοι, που συμπεριλαμβάνουν και μέλη του διοικητικού συμβουλίου της Μπούντεσμπανκ, προβάλλουν σθεναρή αντίσταση και ισχυρές αντιρρήσεις στο να δώσει η ΕΕ δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ στην Ελλάδα για την επαναγορά ελληνικών ομολόγων από την Αθήνα και σε τιμές αγοράς - δηλαδή με έκπτωση περίπου 50%.

Σύντομα θα λήξει αυτή η υπόθεση, πιθανότατα προς την κατεύθυνση που προαναφέρθηκε. Πληρούται ήδη η θεμελιώδης προϋπόθεση: οι γερμανικές τράπεζες έχουν ξεφορτωθεί από πάνω τους ελληνικά ομόλογα αξίας πολλών δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ που κατείχαν όταν ξέσπασε η κρίση.

Ο Ολι Ρεν επιβεβαίωσε το γεγονός αυτό. Πάνω από 50 δισ. ευρώ άξιζαν τα ελληνικά κρατικά ομόλογα που είχαν γερμανικές τράπεζες το φθινόπωρο του 2009. Στις 31 Μαρτίου 2011 όμως τα "συνολικά ελληνικά κρατικά ανοίγματα δεκατεσσάρων συμμετεχουσών γερμανικών τραπεζών ανέρχονταν σε 14,6 δισεκατομμύρια ευρώ" μόνο όπως τονίζει ο Ολι Ρεν σε απάντηση ερωτήματος του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Νίκου Χουντή. Εκτοτε, βάσει δημοσιευμάτων του γερμανικού Τύπου, το ποσό αυτό έχει μειωθεί ακόμη περισσότερο και αυτή τη στιγμή είναι κάτω από 10 δισ. ευρώ.

Εχουν μειώσει οι πάντες την έκθεσή τους σε ελληνικά ομόλογα. Οπως αναφέρει χαρακτηριστικά στην απάντησή του ο Ολι Ρεν, "σύμφωνα με τα δεδομένα της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών η έκθεση όλων των ξένων τραπεζών στο χρέος του ελληνικού δημόσιου τομέα (ήτοι κυρίως σε κρατικό χρέος) μειώθηκε από 66,9 δισεκατομμύρια ευρώ τον Μάρτιο του 2010 σε 39,5 δισεκατομμύρια ευρώ τον Δεκέμβριο του 2010". Σε εννέα μήνες του 2010 ξεφορτώθηκαν δηλαδή σχεδόν τα μισά ελληνικά ομόλογα που κατείχαν οι ξένες τράπεζες, ενώ η τάση αυτή ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο το πρώτο εξάμηνο του 2011. Είναι προφανές ότι οι ξένες τράπεζες θα υποστούν μηδαμινές ζημιές από οποιαδήποτε μορφή επιλεκτικής χρεοκοπίας αποφασιστεί από το Βερολίνο.

Δεν θίγονται οι καταθέσεις των Ελλήνων πολιτών στις ελληνικές τράπεζες σε περίπτωση επιλεκτικής χρεοκοπίας. Ούτε υπάρχει κίνδυνος να μην καταβληθούν μισθοί και συντάξεις. Οι φόβοι του κόσμου γύρω από αυτά τα θέματα δεν είναι δικαιολογημένοι. Το πράγμα φυσικά αλλάζει για τους κατόχους ελληνικών ομολόγων ή αμοιβαίων κεφαλαίων που συμπεριλαμβάνουν και ομόλογα του ελληνικού κράτους.

Σοβαρές ζημιές θα υποστούν οι ελληνικές τράπεζες, καθώς θα υποχρεωθούν εκούσες - άκουσες να πουλήσουν κρατικά ομόλογα στη μισή τιμή (αν τελικά επιλεγεί η χρηματοδότηση της επαναγοράς κρατικών ομολόγων από την Ελλάδα με λεφτά της ΕΕ) ή να παρακρατήσουν ομόλογα και μετά τη λήξη τους, αν επικρατήσουν σενάρια βασιζόμενα στην επιμήκυνση. Σε άλλη περίπτωση, οι τράπεζες θα είχαν προβλήματα ρευστότητας και ενδεχομένως σοβαρά. Επειδή όμως τώρα την επιλεκτική χρεοκοπία θα την αποφασίσουν και θα τη μεθοδεύσουν οι Γερμανοί και τυπικά η ΕΕ, οι ελληνικές τράπεζες θα έχουν λεφτά για να πληρώνουν τις υποχρεώσεις τους.

Τα χρήματα θα τα δίνει στις ελληνικές τράπεζες η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, οπότε δεν θα υπάρξει πρόβλημα - τουλάχιστον αρχικά. Από εκεί και πέρα όμως εγείρονται άλλα ζητήματα. Επί πόσο χρονικό διάστημα θα παρέχει ρευστότητα στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα η ΕΚΤ; Με ποιους όρους; Με ποια προοπτική; Στα ερωτήματα αυτά κανένας δεν είναι σε θέση να απαντήσει, αν προηγουμένως δεν ανακοινωθεί το πλήρες περιεχόμενο της επιλεκτικής χρεοκοπίας που θα αποφασιστεί για την Ελλάδα.

Νέο κύμα λιτότητας είναι πάντως βέβαιο ότι θα ακολουθήσει την επισημοποίηση των εξελίξεων, όποιας μορφής επιλεκτική χρεοκοπία και αν επιβληθεί. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Τα πάθη του ελληνικού λαού δεν θα έχουν τέλος.

Γιώργος Δελαστίκ

Το επερχόμενο χουντικό καθεστώς

Όπως είχαμε επισημάνει σε προηγούμενο άρθρο μας, η δικαιολόγηση των επιθέσεων κατά των πολιτικών ως πρωτοβουλίες του ΣΥΡΙΖΑ και τα έκτροπα των διαδηλώσεων, οδήγησαν στο αναμενόμενο: το μάντρωμα. Η κυβέρνηση θέλοντας να προλάβει τυχόν εξεγέρσεις πριν από την ώρα τους, που θα είναι ανίκανη να ελέγξει, καλεί για "καλύτερη οργάνωση των δημοσίων συναθροίσεων".

 Στο έθνος διαβάσαμε:

Τη σύσταση διακομματικής επιτροπής προκειμένου να αποφασιστούν πολιτικές και μέτρα για τη διασφάλιση της ευνομίας και την καλύτερη οργάνωση των δημόσιων συναθροίσεων, προανήγγειλε ο πρωθυπουργός. Ο κ. Παπανδρέου απήθυνε προσκλητήριο διαλόγου προς τους πολιτικούς, τους διανοούμενους και τους πολίτες και στηλιτεύοντας τις επιθέσεις εις βάρος πολιτικών σημείωσε: "Η ιδεολογική τρομοκρατία δεν έχει θέση στη Δημοκρατία."

Ο κ. Παπανδρέου χαρακτήρισε "παροτρυνόμενες και υποκινούμενες" τις επιθέσεις εις βάρος του Κοινοβουλίου και των βουλευτών και τις χρέωσε σε "ακραίες ομάδες" και πρόσωπα που αναζητούν προσωπικό πολιτικό ρόλο.

"Τον τελευταίο καιρό, βιώνουμε φαινόμενα βίας ή απειλής βίας σε βάρος του πολιτικού συστήματος και των εκλεγμένων αντιπροσώπων του Ελληνικού λαού. Το εκκολαπτήριο της βίας δεν είναι απλά η κρίση. Οι βιαιοπραγίες, οι επιθέσεις, οι λοιδορίες κατά Βουλευτών, πολιτικών κομμάτων ή ακόμα και πολιτών, παροτρύνονται και υποκινούνται από ακραίες πολιτικές ομάδες, από πρόσωπα που απεγνωσμένα αναζητούν προσωπικό πολιτικό ρόλο, αλλά και από ορισμένους διαμορφωτές της κοινής γνώμης που σιτίζονται από Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης", ήταν η σχετική αναφορά του κ. Παπανδρέου"Οφείλουν να κατανοήσουν όλοι ότι οι επιθέσεις σε βάρος βουλευτών και Κοινοβουλίου, ακρωτηριάζουν τη Δημοκρατία. Δημιουργούν προϋποθέσεις για μεγαλύτερη ανασφάλεια", συμπλήρωσε ο κ. Παπανδρέου για να υπενθυμίσει αμέσως μετά ότι "κάθε φορά που καλλιεργήθηκε στον τόπο ο αντικοινοβουλευτισμός, δεν άργησε και η αντιδημοκρατική εκτροπή".

"Οσοι αναζητούν σωτήρες και έξωθεν παρεμβάσεις υπονομεύουν την πορεία του ελληνικού λαού με τραγικά για τη χώρα αποτελέσματα. Αποτελεί καθήκον όλων μας να προστατέψουμε τη δημοκρατική ομαλότητα. Ζητώ να διασφαλίσουμε όλοι την ανεμπόδιστη λειτουργία της Δημοκρατίας και την ελευθερία της κοινωνίας μας", υπογράμμισε ο πρωθυπουργός.

Ο κ. Παπανδρέου κοινοποίησε, τέλος, την πρόθεσή του να προχωρήσει στη σύσταση διακομματικής επιτροπής, προκειμένου να συζητηθούν και από κοινού να αποφασιστούν "πολιτικές και μέτρα για την προστασία των θεσμών, τη διασφάλιση της ευνομίας, την καλύτερη οργάνωση των δημόσιων συναθροίσεων, τη λειτουργία της Αστυνομίας, με την εγγύηση της ασφάλειας και των δικαιωμάτων των πολιτών, τη συντεταγμένη λειτουργία του κράτους και της κοινωνίας, την ενίσχυση των δημοκρατικών μας θεσμών".

ΚΚΕ: "Γελοίες "συγκρούσεις" ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ"
Οι ανακοινώσεις του πρωθυπουργού προκάλεσαν την αντίδραση του ΚΚΕ, το οποίο σε ανακοίνωσή του τονίζει τα εξής: "Ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση είναι μακριά νυχτωμένοι αν νομίζουν ότι, αξιοποιώντας τις προβοκάτσιες και τις γελοίες "συγκρούσεις" ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, θα μπορέσουν να καταστείλουν το οργανωμένο ταξικό εργατικό - λαϊκό κίνημα".

"Η κλιμάκωση των προπηλακισμών συνεπάγεται εγκαθίδρυση καθεστώτος “φαλαγγιτών”, όπερ σημαίνει την αρχή του τέλους της δημοκρατίας", αναφέρει σε ανακοίνωσή του για το ίδιο θέμα ο εκπρόσωπος Τύπου τουΛΑΟΣ, Κωστής Αιβαλιώτης.

"Ο πρωθυπουργός σήμερα κινούμενος στην επικίνδυνη και αντιδημοκρατική λογική της ενοχοποίησης των κοινωνικών αγώνων επανέλαβε τη θεωρία των υποκινητών. Η δημοκρατία, όμως, υπονομεύεται από τη στοχοποίηση πολιτικών χώρων, τη γενικευμένη αστυνομοκρατία και τα αντιλαϊκά μέτρα.

Όσο για τις αδιέξοδες εκδηλώσεις βίας, η θέση μας είναι σαφής: δεν τις υιοθετούμε και είναι έξω από τις παραδόσεις και την κουλτούρα της Αριστεράς.Η κυβέρνηση προσπαθεί να βάλει στο επίκεντρο της πολιτικής συζήτησης την αντιπαράθεση του ΠΑΣΟΚ με τον ΣΥΡΙΖΑ και την αριστερά, για να καλύψει το έλλειμμα δημοκρατικής νομιμοποίησης της, την αποσυσπείρωση της κομματικής της βάσης και τον πραγματικό της φόβο απέναντι στους ειρηνικούς και μαζικούς κοινωνικούς αγώνες που αποτελούν τον μοναδικό δρόμο για την ανατροπή της", τονίζει σε ανακοίνωσή του οΣΥΡΙΖΑ.

Σε συνέντευξη Τύπου, που παραχώρησε στη Θεσσαλονίκη, η πρόεδρος της Δημοκρατικής Συμμαχίας, Ντόρα Μπακογιάννη, αναφερόμενη στις επιθέσεις και στους προπηλακισμούς βουλευτών και υπουργών τόνισε πως δεν πιστεύει ότι οι ενέργειες αυτές είναι αυθόρμητες.

Σύμφωνα με την κ. Μπακογιάννη, πρόκειται για μερικώς οργανωμένες επιθέσεις, διότι, όπως είπε, δεν εξηγείται διαφορετικά να γίνονται ταυτόχρονα, σε 80 διαφορετικά σημεία επιθέσεις σε βάρος βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και σε πολλές από αυτές να έχουν τυπώσει κάποιοι και αφίσες με τα πρόσωπα που δέχονται επίθεση. Για το λόγο αυτό κάλεσε όλα τα κόμματα, όταν διαπιστώνεται συμμετοχή στελεχών τους σε τέτοιου είδους εκδηλώσεις βίας, είτε να τα αποκηρύσσουν, είτε να αποδέχονται τις ευθύνες τους.

Πηγή

Το έγκλημα του Μεσοπρόθεσμου προγράμματος

Πρωτοφανές έγκλημα συνιστά το σύνολο των αποκρατικοποιήσεων τύπου ανατολικής Γερμανίας, που επιχειρείται στην χώρα μας. Οι δανειστές που γυρεύουν να ξεσκίσουν τις σάρκες της Ελλάδας, να λεηλατήσουν το λαϊκό εισόδημα και να οικειοποιηθούν τον δημόσιο πλούτο εις το διηνεκές, πήραν πράσινο φώς να το κάνουν με την ψήφιση του μεσοπρόθεμου.  Ενώ παράλληλα η λαϊκή αντίσταση κάμπτεται ύπο την σκιά των πρόσφατων επεισοδίων (που υποδαυλίστηκαν από προβοκάτορες), αλλά και από τα κλασικά μπάνια του λαού. Την ίδια στιγμή τα δελτία ειδήσεων υπερ-προβάλλουν τα επεισόδια προπηλακισμών πολιτικών, ίσως για να δικαιολογήσουν την στέρηση κάποιου δημοκρατικού δικαιώματος (όπως αυτό της ελεύθερης συνάθροισης) που θα συμβεί στο εγγύς μέλλον. Για ένα από τα δύο στρατόπεδα θα τελειώσει άσχημα....

Λίγες ώρες μετά την έγκριση (με χίλια ζόρια...) της εκταμίευσης της περιβόητης πέμπτης δόσης του δανείου των 110 δισ. ευρώ, ο προεδρεύων του Eurogroup, Ζαν Κλωντ Γιούνκερ, άφησε κατά μέρος τις διπλωματικές ευγένειες και ανήγγειλε το τέλος της εθνικής κυριαρχίας στην Ελλάδα!

Μερικές φορές η επιβεβαίωση των πληροφοριών ενός δημοσιογραφικού ρεπορτάζ είναι μια δυσάρεστη εμπειρία: από την 1η Ιουνίου γράφαμε στο “S10” (http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/2011-05-31-23-48-34-2011053137443/) για το επερχόμενο «Τέλος του ελληνικού κράτους», καθώς από την εθνική κυριαρχία περνάμε σε εποχή κυριαρχίας των πιστωτών.

Γράφοντας τότε για την επικείμενη συμφωνία για την εκταμίευση της πέμπτης δόσης, που θα κρατούσε την Ελλάδα σε μικρή απόσταση από το χείλος της χρεοκοπίας, τονίζαμε ότι «το ”νέο κράτος” που αναδύεται μέσα από τη νέα συμφωνία με την τρόικα είναι φανερό ότι θα πάψει να λειτουργεί, έστω και υποτυπωδώς, ως “ελληνικό”: σύμφωνα με πληροφορίες, η κυβέρνηση έχει αποδεχθεί να λειτουργήσει ως αρχή ανεξάρτητη (και ανεξέλεγκτη...) το νέο Ταμείο Δημόσιας Περιουσίας, που θα αναλάβει μια αποστολή πρωτοφανή τουλάχιστον στη μεταπολεμική ιστορία της Ευρώπης: να μεταβιβάσει σε ιδιώτες ένα μεγάλο μέρος της δημόσιας περιουσίας ερήμην της βούλησης των πολιτών του κράτους και των εκπροσώπων τους».

«Κάθε κράτος», τονίζαμε, «που δεν μπορεί να ασκήσει φορολογική πολιτική και να διαχειρισθεί την περιουσία του σύμφωνα με τη βούληση των υπηκόων του παύει, ως γνωστόν, να θεωρείται κυρίαρχο κράτος. Με το δεύτερο μνημόνιο, οι επίσημοι πιστωτές της χώρας κάνουν ένα αποφασιστικό βήμα προς την αφαίρεση και των τελευταίων στοιχείων εθνικής κυριαρχίας: ουσιαστικά, μόνο η εθνική ασφάλεια και άμυνα παραμένουν στη σφαίρα των λειτουργιών του «νέου» νεοελληνικού κράτους που αναδύεται μέσα από τις συμφωνίες με τους πιστωτές -και μάλιστα, ακόμη και αυτές οι λειτουργίες, τελούν υπό δημοσιονομικούς περιορισμούς που θέτει η τρόικα».

Σε μια σπάνια έκλαμψη ειλικρίνειας, ο κ. Γιούνκερ, που λίγο καιρό πριν είχε παραδεχθεί δημόσια ότι λέει ψέματα όταν χρειάζεται, για να κρατήσει «ήρεμες» τις αγορές, δήλωσε στο γερμανικό περιοδικό “Focus” ότι «η κυριαρχία των Ελλήνων θα περιορισθεί δραστικά». Και εξήγησε ότι η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να προετοιμαστεί για τη συνεργασία με ειδικούς από την ευρωζώνη που θα τη βοηθήσουν να αποφασίσει πώς θα υλοποιήσει το μαζικό πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων.

Εξηγώντας πώς θα συντελεσθεί ο περιορισμός της εθνικής κυριαρχίας, ο Γιούνκερ είπε στο “Focus”: «Για παράδειγμα, για να καταφέρουν να χειριστούν το επικείμενο κύμα αποκρατικοποιήσεων, θα χρειαστούν έναν θεσμό ανάλογο με τη γερμανική "Treuhand", ένα καταπίστευμα που ιδρύθηκε το 1990 για να επιβλέψει την ιδιωτικοποίηση κρατικών επιχειρήσεων μετά την κατάρρευση της κομμουνιστικής Ανατολικής Γερμανίας». «Το ελληνικό ξεπούλημα απειλεί την εθνική κυριαρχία», ήταν ο τίτλος της βρετανικής “Guardian”, με τον οποίο εύστοχα παρουσίασε το περιεχόμενο των δηλώσεων Γιούνκερ.

Η ελληνική εκδοχή της “Treuhand” δεν είναι άλλη από το Ταμείο Δημόσιας Περιουσίας, η ίδρυση του οποίου προβλέπεται από τον εφαρμοστικό νόμο του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος. Όπως έγραψε το “S10” την περασμένη Παρασκευή, η κυβέρνηση μερίμνησε για να αποξενώσει ακόμη περισσότερο τους θεσμούς του κράτους από το Ταμείο που θα γίνει το όχημα εκποίησης της δημόσιας περιουσίας, απαλείφοντας διάταξη του νομοσχεδίου που έδινε τη δυνατότητα ελέγχου των συμβάσεων ιδιωτικοποίησης από το Κοινοβούλιο.

Στο νέο Ταμείο, που θα λειτουργεί εντελώς ανεξάρτητα από την κυβέρνηση και τη Βουλή, θα μετέχουν ως παρατηρητές και δύο εκπρόσωποι της Κομισιόν και των κρατών της ευρωζώνης, επισφραγίζοντας με τον τρόπο αυτό την απόλυτη κυριαρχία των πιστωτών επί της διαδικασίας εκποίησης της δημόσιας περιουσίας.

Για να γίνει αντιληπτό τι ακριβώς οραματίζονται οι πιστωτές της χώρας, μνημονεύοντας την “Treuhand”, αξίζει να αναφέρουμε ότι η διαβόητη ανατολικογερμανική υπηρεσία ιδιωτικοποιήσεων «κατάφερε» να ξεπουλήσει από το 1990 έως το 1994 περί τις 14.000 επιχειρήσεις της πρώην Αν. Γερμανίας και πλήθος κρατικών ακινήτων, χωρίς να καταφέρει να φέρει το παραμικρό κέρδος από αυτές τις συναλλαγές. Αντίθετα, έκλεισε τα βιβλία της με έλλειμμα, ενώ στο μεταξύ είχαν χαθεί χιλιάδες θέσεις εργασίας και είχαν περάσει στη δυτικογερμανική ελίτ έναντι πινακίου φακής όλα τα περιουσιακά στοιχεία της Αν. Γερμανίας. Δεκάδες υποθέσεις ιδιωτικοποιήσεων στιγματίσθηκαν από ποινικές έρευνες για διαφθορά, ενώ ένας πρόεδρος της “Treuhand” δολοφονήθηκε υπό μυστηριώδης συνθήκες (αναφέρθηκε τότε ότι επρόκειτο για τρομοκρατική ενέργεια, αλλά πιθανολογείται ότι ήταν ένα μαφιόζικο «συμβόλαιο θανάτου» που συνδεόταν με κάποιες από τις συναλλαγές της “Treuhand”).

Ίσως όλα αυτά έχει κατά νου ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, όταν λέει (σε συνέντευξη που δημοσιεύει σήμερα το “Spiegel”) ότι το σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας προσφέρει μεγάλες ευκαιρίες για τη γερμανική οικονομία. Αν επαναληφθεί το «πλιάτσικο» που έγινε στις ημέρες δόξας της “Treuhand”, σε μια χώρα απείρως πλουσιότερη από την Αν. Γερμανία, προφανές είναι ότι τα γερμανικά κεφάλαια θα βρουν «χρυσές» ευκαιρίες στην -τέως εθνικά κυρίαρχη- Ελλάδα...Πηγή

Η μέρα που θα σφραγίσει την χώρα

Μοιραία μέρα για την Ελλάδα η σημερινή. Δεν υπάρχει ούτε μία περίπτωση στο εκατομμύριο να μην ψηφίσει η Βουλή το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα. Αυτή η δραματοποίηση περί την έκβαση της ψηφοφορίας είναι κωμωδία σκηνοθετημένη.

Πρώτον, δεν υπάρχουν έξι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που να έχουν το πολιτικό σθένος να καταψηφίσουν το Μεσοπρόθεσμο και να διακινδυνεύσουν έτσι να τελειώσει η προσωπική πολιτική τους καριέρα, αφού θα διαγραφούν από τον πρωθυπουργό.

Δεύτερον, στην απραγματοποίητη υποθετική περίπτωση που υπήρχαν, υπάρχουν παράλληλα όχι απλώς έξι, αλλά και δεκαέξι και είκοσι έξι βουλευτές του ΛΑΟΣ, της Ντόρας, της "μνημονιακής πέμπτης φάλαγγας" της ΝΔ, σε έσχατη ανάγκη και του Φώτη Κουβέλη, οι οποίοι παρά τις σημερινές θέσεις που έχουν δηλώσει θα ήταν πρόθυμοι να στηρίξουν την κυβερνητική πλειοψηφία υπέρ του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος.

Κανένας κίνδυνος λοιπόν δεν υπήρξε ποτέ για την κοινοβουλευτική υπερψήφιση του νέου Μνημονίου. Οι ενδιαφέρουσες θεατρικές παραστάσεις κάποιων "διαφωνούντων" βουλευτών του ΠΑΣΟΚ που παρακολουθήσαμε αποτελούν το αλατοπίπερο του κοινοβουλευτισμού. Προσέφεραν δημοσιότητα σε βουλευτές που συνήθως τη στερούνται και την οποία δεν πρόκειται να ξαναδούν στη ζωή τους, όπως αναμένεται να αποδείξει και η σημερινή ψηφοφορία.

Η κυβέρνηση άρχισε από χθες μια επιχείρηση εκφοβισμού του λαού με τη χρήση τόνων χημικών αερίων και τη δράση προβοκατόρων, με στόχο να περιορίσει την αναμενόμενη παρουσία εκατοντάδων χιλιάδων διαδηλωτών σήμερα στο κέντρο της Αθήνας και γύρω από τη Βουλή την ώρα που θα ψηφίζεται το νέο Μνημόνιο.

Ενα Μνημόνιο που είναι πολύ χειρότερο από το πρώτο τόσο στο περιεχόμενό του όσο και κυρίως επειδή η ισχύς του επεκτείνεται πολύ πέρα από τη θητεία της κυβέρνησης Παπανδρέου.

Το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα αποσκοπεί στο να δεσμεύσει και την επόμενη κυβέρνηση της χώρας, αυτήν που θα αντικαταστήσει με βεβαιότητα πλέον την κυβέρνηση Παπανδρέου, όποτε και αν γίνουν εκλογές - ακόμη δηλαδή και στην υποθετική περίπτωση που εξαντλήσει ολόκληρη την τετραετία, η οποία λήγει στα τέλη Σεπτεμβρίου του 2013, ενώ το Μεσοπρόθεσμο ισχύει μέχρι και το 2015.

Δεν νομίζουμε ότι η κυβέρνηση θα κατορθώσει να αποτρέψει τη συγκέντρωση εκατοντάδων χιλιάδων λαού σήμερα. Αυτό φυσικά θα το δείξει η πράξη. Το βέβαιο είναι πως έχει επέλθει -με αποκορύφωμα τα τελευταία μέτρα του φορολογικού ολοκαυτώματος των ασθενέστερων και μεσαίων κοινωνικών στρωμάτων- μια βαθύτατη ρήξη μεταξύ της κυβέρνησης Παπανδρέου και της ελληνικής κοινωνίας.

Το χάσμα αυτό θα διευρύνεται ραγδαία όσο η στρατηγική της κυβερνητικής πολιτικής παραμένει η λεηλασία των εισοδημάτων όλων των Ελλήνων με στόχο να φτωχύνει δραματικά η χώρα, να πέσουν μισθοί, συντάξεις και τιμές στα επίπεδα πολλών δεκαετιών πίσω, ώστε κατά την άποψη του Μεγάρου Μαξίμου να γίνει με αυτό τον τρόπο η χώρα "ανταγωνιστική".

Αν μάλιστα συνεχίσει η κυβέρνηση Παπανδρέου να μην παίρνει κανένα αναπτυξιακό μέτρο ώστε κάποιοι άνθρωποι να έχουν τουλάχιστον δουλειά, τότε το μείγμα βίαιης υποβάθμισης των εισοδημάτων και καλπάζουσας ανεργίας θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε κοινωνικές εκρήξεις απροσδιόριστων διαστάσεων και συνεπειών.

Ακόμη και αν αποφευχθούν κατά κάποιον τρόπο δραματικές κορυφώσεις καταλυτικού χαρακτήρα, το βέβαιο είναι ότι η κατάσταση είναι πολύ δύσκολο να σταθεροποιηθεί. Ολοι οι Ευρωπαίοι ομολογούν ότι η κατάσταση της Ελλάδας σήμερα είναι πολύ χειρότερη ύστερα από έναν χρόνο καθεστώτος Μνημονίου από ό,τι ήταν πέρυσι, πριν η χώρα ενταχθεί στο καθεστώς αυτό.

Το νέο Μνημόνιο επιδεινώνει πολύ περισσότερο την κατάσταση όλων των Ελλήνων, και τα μέχρι τώρα μέτρα με τα οποία άρχισε ήδη να υλοποιείται δεν προσφέρουν κάποια προοπτική εξόδου ή ελπίδα βελτίωσης. Καμιά κυβέρνηση δεν μπορεί να ηγηθεί ενός λαού στον οποίο δεν δίνει όραμα και ελπίδα.

ΜΕΤΡΑ
Αλλο η ψήφιση, άλλο η υλοποίηση

ΠΑΝΕΥΚΟΛΟ είναι πάντα για μια κυβέρνηση που έχει κοινοβουλευτική αυτοδυναμία να ψηφίζει όποιον νόμο θέλει, αδιαφορώντας για τις λαϊκές αντιδράσεις. Τα πράγματα όμως αλλάζουν όταν πρέπει να υλοποιήσει τις αποφάσεις που με άνεση πήρε στη Βουλή και να τις επιβάλει στην κοινωνία. Οταν δεν υπάρχει κοινωνική συναίνεση στα μέτρα -πόσω μάλλον όταν υπάρχει κοινωνική αντίσταση- οι ρεαλιστικές δυνατότητες εφαρμογής των μέτρων περιορίζονται δραστικά. Σε αντίθεση με τους βουλευτές, όπου ο προσωπικός εκβιασμός και η πολιτική εξαγορά λειτουργούν πάντα άψογα, στα δημοκρατικά πολιτεύματα ο εξαναγκασμός και οι απειλές κατά των πολιτών δεν αποδίδουν επί μακρό διάστημα ως μόνιμη πολιτική γραμμή.

Του Γιώργου Δελαστίκ

Το αδιέξοδα του λαού και της πολιτικής

Ξεκαθαρίζουν τα πράγματα στο πολιτικό σκηνικό της χώρας. Οι όροι της πολιτικής αναμέτρησης στην εποχή του νέου Μνημονίου έχουν σχεδόν όλοι καταστεί πλέον σαφείς. Εν πρώτοις, η στάση του πρωθυπουργού, Γιώργου Παπανδρέου, και της κυβέρνησής του. Ο πρωθυπουργός δεν προτίθεται να κάνει πρόωρες βουλευτικές εκλογές ούτε φυσικά δημοψήφισμα για ναι ή όχι στο Μνημόνιο. Είναι επίσης αποφασισμένος να εφαρμόσει την πολιτική του Μνημονίου έναντι οιουδήποτε πολιτικού, εθνικού ή κοινωνικού κόστους. Αδιαφορεί παντελώς για τις αντιδράσεις των εκατοντάδων χιλιάδων λαού, θεωρώντας ότι κάποια στιγμή θα ξεφουσκώσουν και ότι, ούτως ή άλλως, και ένα εκατομμύριο λαού να βγει στους δρόμους δεν είναι σε θέση να ανατρέψει την πολιτική του, στον βαθμό που ο ίδιος ελέγχει την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ.

Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δεν είναι διατεθειμένοι να ανατρέψουν την κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου. Μερικές δεκάδες από αυτούς ίσως διαφωνούν ειλικρινά με την πολιτική του. Τίποτε όμως δεν δείχνει ότι θα υπάρξουν επτά ή περισσότεροι από αυτούς που να είναι αποφασισμένοι να καταψηφίσουν το νέο Μνημόνιο, πυροδοτώντας εξελίξεις. Υπέρτατο κριτήριο των βουλευτών είναι η επανεκλογή τους, άρα η παραμονή τους στο ΠΑΣΟΚ.

Οι δεξιοί ηγέτες της ΕΕ και όλα τα θεσμικά της όργανα, μαζί φυσικά με τον Αμερικανό πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα, υποστηρίζουν αποφασιστικά τον Γ. Παπανδρέου και την πολιτική του Μνημονίου. Ιδίως τώρα που ήρθε η ώρα της εκποίησης των ΔΕΚΟ, της κρατικής γης και κάθε δημόσιας περιουσίας, οι ηγέτες της Ευρωδεξιάς, και ιδίως αυτοί που κατέχουν πρωθυπουργικό αξίωμα ή ηγετικές θέσεις στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, στην Ευρωζώνη, στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα κ.λπ., ακόμη και η υποψήφια για τη θέση του διευθυντή του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ, στηρίζουν αταλάντευτα τον Γ. Παπανδρέου.

Πίεσαν για συναίνεση όλοι αυτοί τον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας Αντώνη Σαμαρά - δηλαδή για υποταγή στη γραμμή του Μνημονίου. Τον πίεσαν όλοι οι ηγέτες της Ευρωδεξιάς σε πρωτοφανή βαθμό, βαθύτατα προσβλητικό για τη χώρα μας. Τον πίεσαν όχι γιατί διαφωνούν με την πολιτική του, η οποία είναι άκρως νεοφιλελεύθερη. Τον πίεσαν για συμβολικούς λόγους, με στόχο να τσακίσουν την ψυχολογική αντίσταση του ελληνικού λαού στο Μνημόνιο. Να απελπιστεί ο κόσμος και να αποδεχθεί την ξένη κατοχή της πατρίδας μας και την καταβαράθρωση του βιοτικού του επιπέδου. Απέτυχαν. Ο Αντώνης Σαμαράς δεν υπέκυψε - τουλάχιστον για την ώρα.

Ο λαός αντιστάθηκε όσο μπορούσε. Εφτασε κοντά στα όρια της ειρηνικής διατράνωσης της θέλησής του μέσα στο πλαίσιο του δημοκρατικού κοινοβουλευτικού πολιτεύματος. Ισως στις 28 Ιουνίου, την ημέρα ψήφισης του νέου Μνημονίου, να μαζευτεί ακόμη και μισό εκατομμύριο κόσμος στο κέντρο της Αθήνας, γύρω από τη Βουλή. Μέχρι εκεί μπορεί να πάει ο λαός, όχι παραπέρα. Εκεί βρίσκεται το όριο της ειρηνικής διαμαρτυρίας.

Ο έκδηλος εκφυλισμός του πολιτικού συστήματος, που ήδη καλπάζει ως συνέπεια της πολιτικής του Μνημονίου και της στάσης της κυβέρνησης και των βουλευτών απέναντι στις διαμαρτυρίες του ελληνικού λαού, δεν συνιστά κατά κανέναν τρόπο κίνδυνο για το σύστημα παρά τις δραματικές μεγαλοστομίες περί του αντιθέτου. Η καταρράκωση του κύρος των βουλευτών, το γιαούρτωμα κάποιων υπουργών ή μια αποχή από τις εκλογές ακόμη και της τάξης του 50% ή του 60% ή και παραπάνω δεν εμποδίζει φυσικά καμιά κυβέρνηση να εφαρμόσει την πολιτική της.

Δεν έχουν ανάγκη οι πολιτικοί την επιδοκιμασία των πολιτών ή την αγάπη του λαού. Αλλα κέντρα τους επιλέγουν, τους προωθούν και τους παρουσιάζουν από τα Μέσα Ενημέρωσης ώστε τελικά ο λαός να τους εκλέγει. Πέρα από τα φληναφήματα, κανένας ουσιαστικά βουλευτής -ιδίως κυβερνώντος κόμματος, αλλά όχι μόνο- δεν αισθάνεται ότι λογοδοτεί στον λαό. Αυτός είναι ο λόγος που σήμερα οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δεν σκέφτονται, ούτε κατά διάνοια, να ευθυγραμμιστούν με τη λαϊκή βούληση στο θέμα του νέου Μνημονίου, ενώ όσοι το κάνουν θα εξοντωθούν πολιτικά.

Η υπονόμευση της Δημοκρατίας δεν γίνεται από πολίτες που φωνάζουν "κλέφτες" τους υπουργούς και τους βουλευτές, αλλά από τον τρόπο που οι ίδιοι αντιλαμβάνονται και ασκούν το λειτούργημά τους. Δελαστίκ

Αστυνομική κτηνωδία στις ισπανικές διαδηλώσεις

'Οπως βλέπετε και στο παρακάτω βίντεο, τα εκεί ΜΑΤ "ξυλοφόρτωσαν" αγρίως άτυχους διαδηλωτές που έκαναν καθιστική διαμαρτυρία. Υπήρξαν περίπου 100 τραυματίες.

Αποκλείεται η ελληνική πτώχευση

Τις τελευταίες μέρες τα δελτία ειδήσεων βρίθουν απο ορυμαγδούς εικασίων και δηλώσεων για επιστροφή στη δραχμή, χρεοκοπία και λοιπές ανοησίες.  Φυσικά ολά αυτά είναι για ακόμη μια φορά ένα ψέμμα, ένα θέατρο για λόγους  εσωτερικής πολιτικής κατανάλωσης. Το νέο δάνειο έχει ήδη δρομολογηθεί και ας λένε οι κυβερνήσεις του εσωτερικού και του εξωτερικού ότι θέλουν.

Θέμα ημερών είναι πλέον το «κλείδωμα» μιας συμφωνίας για διπλό νέο δάνειο στην Ελλάδα, που θα αποτρέψει τη χρεοκοπία τουλάχιστον μέχρι τα μέσα του 2013. Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, το πολιτικό «θέατρο» στην Αθήνα και τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, που ανέβασε στα ύψη τις ανησυχίες ακόμη και για επιστροφή της χώρας στη δραχμή, τελειώνει πολύ σύντομα, όχι μόνο επειδή το ΔΝΤ απηύθυνε χθες σκληρή προειδοποίηση στις κυβερνήσεις της ευρωζώνης, αλλά και επειδή η ανησυχία που προκλήθηκε στους Έλληνες καταθέτες απειλεί να προκαλέσει ανεξέλεγκτες εξελίξεις στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα.

Για μερικές ημέρες ακόμη, βεβαίως, οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι το πολιτικό «θέατρο» για την ελληνική διάσωση θα συνεχισθεί, για τα... μάτια των ψηφοφόρων των χωρών του Βορρά, αλλά και προς «συμμόρφωση» της ελληνικής γνώμης, που αντιδρά στο νέο πρόγραμμα λιτότητας και εκποίησης δημόσιας περιουσίας:


 Η κυβέρνηση στην Αθήνα σκηνοθετεί, μέσω της σημερινής, δήθεν βαρυσήμαντης συνάντησης των πολιτικών αρχηγών, μια δήθεν δραματική προσπάθεια για την εξασφάλιση συναίνεσης στην πολιτική της, γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι αυτό είναι αδύνατο. Η μη εξασφάλιση της συναίνεσης δεν είναι κατ’ ανάγκη κακή εξέλιξη για την κυβέρνηση, αφού θα έχει ένα διπλωματικό «χαρτί» για να αποκρούσει τις ακραίες πιέσεις, που εργολαβικά σχεδόν έχει αναλάβει να ασκεί η ολλανδική κυβέρνηση, για ακραία σενάρια κατάλυσης της εθνικής κυριαρχίας, με ανάθεση των ιδιωτικοποιήσεων σε οργανισμό ελεγχόμενο από την τρόικα. Ο Γ. Παπανδρέου θα μπορεί να επικαλεστεί τις έντονες αντιδράσεις που αντιμετωπίζει στο εσωτερικό, ώστε να αποφύγει αυτές τις πιέσεις, χωρίς βέβαια να είναι σίγουρο ότι θα αποφύγει η χώρα αυτό το ακραίο σενάριο εθνικής ταπείνωσης.


n Στο στρατόπεδο των πιστωτών, το ΔΝΤ, όπως είχε προαναγγείλει από χθες το “S10”, προειδοποίησε χθες τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ότι θα είναι υποχρεωμένο να αποσυρθεί από το πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας, αν αυτές δεν δεσμευθούν ότι θα καλύψουν με νέα δάνεια τα χρηματοδοτικά κενά που απειλούν να οδηγήσουν τη χώρα σε χρεοκοπία μέσα στο προσεχές δωδεκάμηνο.




The International Monetary Fund needs “financing assurances” before disbursing money to Greece and other countries seeking assistance, Caroline Atkinson, an IMF spokeswoman, told a news conference in Washington today. «Σε κάθε πρόγραμμα είμαστε υποχρεωμένοι να ζητούμε διαβεβαιώσεις χρηματοδότησης», τόνισε χθες η εκπρόσωπος του Ταμείου, «ώστε να διασφαλίζεται ότι θα καλύπτονται τα χρηματοδοτικά κενά. Είναι σημαντικό για το ΔΝΤ, αν τοποθετούμε χρήματα και έχουμε εργασθεί με μια χώρα για να πάρει μέτρα που θα κλείνουν τα κενά χρηματοδότησής της να βλέπουμε ότι θα είναι διαθέσιμη και άλλη χρηματοδότηση. Έτσι κατοχυρώνουμε την ασφάλεια των κεφαλαίων των μελών μας». Με απλά λόγια, το ΔΝΤ προειδοποίησε τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να αφήσουν τα πολιτικά παιχνίδια και να δεσμευθούν ότι θα συνεχίσουν να χρηματοδοτούν την Ελλάδα, αλλιώς θα είναι υποχρεωμένο να αποσυρθεί από τη «συμμαχία» με την Ευρώπη για τη διάσωση της χώρας, κάτι που θα προκαλούσε ανεπανόρθωτο κλονισμό της εμπιστοσύνης των αγορών στην ευρωζώνη, με συνέπειες που ξεπερνούν κατά πολύ την ελληνική κρίση.


Μετά τις χθεσινές εξελίξεις, είναι αναπόφευκτο πλέον για τις «σκληρές» κυβερνήσεις του Βορρά να συναινέσουν στη χρηματοδότηση της Ελλάδας από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Οικονομικής Σταθερότητας, αναλαμβάνοντας τη δέσμευση ότι αυτός θα κλείσει με αγορές ελληνικών ομολόγων από την πρωτογενή αγορά όποια κενά εμφανισθούν το 2012 και το 2013 στη χρηματοδότηση της Ελλάδας.


Αυτό που προσπαθούν εναγωνίως να πετύχουν οι κυβερνήσεις του Βορρά, ώστε να έχουν ένα ελάχιστο πολιτικό επιχείρημα για να δικαιολογήσουν στο εσωτερικό των χωρών τους τα νέα δάνεια στην Ελλάδα, είναι να υπάρξει κάποιας μορφής εμπλοκή και πιστωτών από τον ιδιωτικό τομέα, ώστε το νέο δάνειο να είναι διπλό και μοιρασμένο ισορροπημένα μεταξύ κυβερνήσεων και ιδιωτικών πιστωτικών ιδρυμάτων και επενδυτικών οίκων.


Ήδη έχει ανατεθεί σε στελέχη της Ευρωπαϊκής Τράπεζας για την Ανασυγκρότηση και Ανάπτυξη, που «έστησαν» και τη λεγόμενη «Πρωτοβουλία της Βιέννης», με την οποία δεσμεύθηκαν οι ευρωπαϊκές τράπεζες να συνεχίσουν να στηρίζουν τις θυγατρικές τους στην Ανατολική Ευρώπη, να εξασφαλίσουν δεσμεύσεις από ελληνικές και ευρωπαϊκές τράπεζες ότι θα δεχθούν τουλάχιστον για την κρίσιμη διετία 2012-2013 να αγοράσουν νέα ομόλογα από την Ελλάδα σε αντικατάσταση ομολόγων που θα λήγουν.


Ουσιαστικά, στόχος είναι από το συνολικό «πακέτο» των 60 δισ. ευρώ τουλάχιστον, που θα χρειασθεί η Ελλάδα για να αποφύγει τη χρεοκοπία μέχρι να λειτουργήσει ο μόνιμος Μηχανισμός Σταθερότητας, να προσφέρουν τα μισά οι ιδιώτες πιστωτές. Οι ελληνικές τράπεζες είναι έτοιμες να πουν το «ναι» για το σκέλος που τους αναλογεί, βάζοντας στο τραπέζι περί τα 15 δισ. ευρώ, ενώ το ίδιο θα κάνουν και αρκετές μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες, που θέλουν να προστατέψουν τα χαρτοφυλάκια ομολόγων άλλων χωρών της περιφέρειας της ευρωζώνης από τον κίνδυνο μετάδοσης του «ελληνικού ιού» σε άλλες αγορές. Είναι πολύ πιθανό ότι η συμφωνία με τις τράπεζες θα έχει κλείσει μέσα στο Σαββατοκύριακο, ώστε να ανακοινωθούν οι δεσμεύσεις τους στα τέλη Ιουνίου, ταυτόχρονα με την έγκριση νέων δανείων στην Ελλάδα από τη Σύνοδο Κορυφής.


Τραπεζικά στελέχη τονίζουν ότι η κατάσταση του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος είναι τόσο οριακή αυτή την περίοδο και οι απειλές που θα αντιμετωπίσουν, αν υπάρξουν κίνδυνοι για την Ισπανία, τόσο σοβαρές, ώστε να γίνεται αδιανόητη οποιαδήποτε δυσάρεστη εξέλιξη στο ελληνικό πρόβλημα μέσα στον Ιούνιο. Γι’ αυτό και όταν κατακαθίσει η σκόνη της κινδυνολογίας για αναστολή εκταμιεύσεων, άμεση χρεοκοπία και επιστροφή στη δραχμή, η Ελλάδα θα βρεθεί με άλλη μια έγκριση συνέχισης της χρηματοδότησής της από τις κυβερνήσεις της ευρωζώνης και το ΔΝΤ. Στην παρούσα φάση το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα κρέμεται από μια κλωστή και κανείς δεν διακινδυνεύσει να την κόψει, μόνο και μόνο για να εξυπηρετηθούν πολιτικές σκοπιμότητες.




Πηγή