Ιρλανδία:Τελικά προδότες υπάρχουν παντού

Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύτηκαν στον Ιρλανδικό τύπο το Σεπτέμβριο του 2010 έληγαν ομόλογα ιρλανδικών τραπεζών αξίας 55 δις ευρώ τα οποία είχαν αγοραστεί από Βρετανικές, Γερμανικές και Γαλλικές τράπεζες  και για τα οποία εγγυητής ήταν το Ιρλανδικό κράτος. Οι ιρλανδικές τράπεζες αδυνατούσαν να πληρώσουν τα ομόλογα αυτά και οι πολιτικοί συμφώνησαν η πληρωμή των δανειστών να γίνει με δανεισμό από την ΕΚΤ με την εγγύηση του κράτους, λέγοντας στους πολίτες πως δεν υπήρχε άλλη λύση και περνώντας το μήνυμα ότι χάρη στις προσπάθειες τους έσωσαν το τραπεζικό σύστημα και τη χώρα.

Όμως η πραγματικότητα είναι ότι οι πολιτικοί είχαν με βάση το νόμο το δικαίωμα να αρνηθούν να χρεωθεί το κράτος τα χρέη των τραπεζών, καθώς οι τράπεζες είχαν αποκρύψει άκρως σημαντικές πληροφορίες για την οικονομική τους κατάσταση παραβιάζοντας τον τραπεζικό νόμο. Αν, απλά, επέλεγαν το δρόμο της δικαιοσύνης, τότε θα μπορούσαν με βάση το νόμο να μετατρέψουν το σύνολο του χρέους των τραπεζών ύψους 75 δις ευρώ σε μετοχές, τις οποίες και θα λάμβαναν οι δανειστές και η Ιρλανδική τραπεζική κρίση θα τελείωνε σε μία ημέρα.

Αντ’ αυτού, επέλεξαν να χρεώσουν το κράτος και να σώσουν τη Βρετανία, τη Γερμανία και τη Γαλλία, ενώ τόσο οι ίδιοι παρέμειναν στις θέσεις τους απολαμβάνοντας τη στήριξη και τα εύσημα δανειστών και μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων, όσο και οι διοικητές των τραπεζών που προκάλεσαν την κρίση οι οποίοι δεν έχασαν ούτε καν τα μπόνους τους. ‘Όλοι σώθηκαν’ λέει χαρακτηριστικά ο Ιρλανδός καθηγητής οικονομικών που υπογράφει το σχετικό άρθρο, προσθέτοντας: ‘τουλάχιστον όλοι όσοι έχουν σημασία’.

Οι πολιτικές αποφάσεις στήριξης των δανειστών και των μεγάλων ευρωπαϊκών κρατών, ωστόσο, κοστίζουν και το πρόβλημα είναι πως ή Ιρλανδία δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να πληρώσει τα χρέη που εγγυήθηκε και τα υπόλοιπα που μένουν απλήρωτα. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία το κόστος της διάσωσης των τραπεζών ανέρχεται στα 70 δις ευρώ και η Ιρλανδία αδυνατεί να τα πληρώσει και έχει επέλθει, στην πραγματικότητα, σε κατάσταση πτώχευσης και ας μην το παραδέχονται οι πολιτικοί και οι τραπεζίτες που την οδήγησαν εκεί.

Και παρά το θέατρο που παίζεται μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου η πραγματικότητα είναι πως η ΕΚΤ και οι ‘Γερμανοί’ είχαν εγκατασταθεί σε γραφείο στο Υπουργείο Οικονομικών της Ιρλανδίας από το Σεπτέμβριο και είχαν ήδη ξεκινήσει τη διαδικασία για την προσφυγή της χώρας στο μηχανισμό στήριξης με τη σύμφωνη γνώμη της κυβέρνησης.

Σε αυτό το σημείο αξίζει, ίσως, να θυμίσω ότι πριν την υπογραφή του μνημονίου (και πιθανόν ακόμη και μετά από αυτό) και η Ελλάδα είχε τη νομική δυνατότητα να τελειώσει την κρίση με τον πιο ανώδυνο δυνατό τρόπο αλλά επέλεξε να μην το κάνει.

Πηγή 

Η Ιρλανδία γονάτισε -Μνημόνιο και για τον κέλτικο Τίγρη

Όλα έχουν συμφωνηθεί πλέον για την προσχώρηση και της Ιρλανδίας στον μηχανισμό στήριξης.(Περισσότερες λεπτομέρειες για το παρασκήνιο της συμφωνίας εδώ.) Μένει να κανονιστούν οι λεπτομέρειες. Απ ότι φαίνεται στην ουρά του γκισέ του μηχανισμού στήριξης στέκονται : Πορτογαλία ,Ισπανία,Ιταλία. Τελικά τα γουρουνάκια  (PIIGS) θα γίνουν μπέικον!

Η είδηση απο το πρακτορείο Bloomberg:
http://www.youtube.com/watch?v=C-esJwjx3ZQ

Η Ιρλανδία, όπως τονίσαμε στην αρχή, αποτελεί έναν τεράστιο συστημικό κίνδυνο, ο οποίος δεν έχει καμία απολύτως σύγκριση με την Ελλάδα. Το συνολικό χρέος της (δημόσιο και ιδιωτικό) ανέρχεται σε επίπεδα άνω του 1.100% του ΑΕΠ της (σχεδόν πενταπλάσιο από αυτό της Ελλάδας), οι τράπεζες της είναι υπερχρεωμένες, οι καταθέτες αποσύρουν διαρκώς μεγαλύτερα ποσά χρημάτων (13 δις € πρόσφατα από μία μόνο τράπεζα), η φούσκα των ακινήτων είναι τεράστια, η ανεργία αυξάνεται και το έλλειμμα του προϋπολογισμού της θα επιδεινώνεται διαρκώς, εκτοξεύοντας στα ύψη το δημόσιο χρέος της - εφόσον η κυβέρνηση της έχει εγγυηθεί «αναίσχυντα» για όλα τα δάνεια των ιδιωτικών τραπεζών (περί τα 350 δις €).    

Εν τούτοις, θεωρούμε εγκληματική την εισβολή των «εκτελεστών» του ΔΝΤ, όπως επίσης της τευτονικής Ευρώπης, απλά και μόνο για την προστασία των τραπεζών του διεθνούς Καρτέλ. Αντίστοιχα εγκληματική βέβαια, αν όχι πολύ πιο «κολάσιμη» ενέργεια, θεωρούμε την ανάληψη των χρεών των ιδιωτικών τραπεζών, δια μέσου της κυβέρνησης, από τους Πολίτες της χώρας – χωρίς καθόλου να τους ζητηθεί η συμφωνία, μέσα από ένα δημοκρατικό δημοψήφισμα.

Κατά την άποψη μας, οι Πολίτες της Ιρλανδίας οφείλουν να εξεγερθούν μαζικά, μη αποδεχόμενοι μία τόσο μεγάλη αδικία εις βάρος τους, μία κατάφορη προδοσία καλύτερα εκ μέρους της ίδιας της εκλεγμένης κυβέρνησης τους - αφήνοντας τις τράπεζες να χρεοκοπήσουν και εκδιώκοντας τους ξένους εισβολείς. Το ίδιο άλλωστε έκαναν και οι Πολίτες της Ισλανδίας, έστω την τελευταία στιγμή, δικάζοντας παράλληλα τον πρωθυπουργό τους για ένα έγκλημα που ευτυχώς δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει.

Πηγή

Ο Stiglitz (νομπελίστας σύμβουλος του πρωθυπουργού) δηλώνει ότι η λιτότητα δεν βγάζει πουθενά- Η Ιρλανδία μας ακολουθεί κατά πόδας

Ο Stiglitz δήλωσε ότι η λιτότητα ως πολιτική τερματισμού μιας παγκόσμιας κρίσης, ήταν «καταστροφική», προσθέτοντας ότι η Ευρώπη οδεύει ολοταχώς προς περισσότερες οικονομικές δυσκολίες εάν οι πολιτικοί το εννοούν όταν δηλώνουν ότι θα μειώσουν τις δαπάνες από το να προσπαθούν απλώς να καθησυχάζουν τις αγορές.

«Εάν αυτά τα μέτρα λιτότητας εφαρμοστούν, νομίζω ότι η παγκόσμια κρίση θα κρατήσει περισσότερο και οι άνθρωποι θα υποφέρουν περισσότερο», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Ο ίδιος προσθέτει πως η ιστορία αποδεικνύει ότι οι αυξημένες κρατικές δαπάνες και όχι τα μέτρα λιτότητας μπορούν να βοηθήσουν τις οικονομίες να βγουν από την ύφεση.

«Παρά το γεγονός ότι υπάρχουν όλα αυτά τα στοιχεία, επικρατεί ακόμη και τάση, κυρίως από τους οικονομολόγους οι οποίοι ευθύνονται για την κρίσης, να επικεντρωθούμε στη λιτότητα», δήλωσε ο Stiglitz στο περιθώριο συνεδρίου.

Έδωσε το παράδειγμα της Ιρλανδίας, μιας μικρής οικονομίας, το οποίο (παράδειγμα) απέδειξε ότι η λιτότητα οδηγεί στη μείωση της παραγωγής, στην αύξηση της ανεργίας και σε υψηλές αποδόσεις ομολόγων.

Αισθάνομαι άσχημα για τους Ιρλανδούς, οι οποίοι υποφέρουν από αυτή την πολιτική, ωστόσο δεν έχει παγκόσμιες ή πανευρωπαϊκές συνέπειες, σχολίασε χαρακτηριστικά.

«Ωστόσο, εάν το κάνουν η Βρετανία, η Γερμανία ή άλλες χώρες, τότε θα έχει συστημικές συνέπειες για την Ευρώπη και τον κόσμο ολόκληρο», τόνισε χαρακτηριστικά.

Ο Stiglitz δήλωσε ότι το πραγματικό ερώτημα που αντιμετωπίζουν η Ευρώπη και ο κόσμος, δεν ήταν εάν η οικονομία βρίσκεται ή όχι σε τροχιά διπλής ύφεσης.

«Από την πλευρά του κόσμου ή των εργαζομένων, είναι πολύ μικρή η διαφορά μεταξύ της ανάπτυξης κατά 0,25% ή της πτώσης κατά 0,25% ή 1%.

Αυτό για το οποίο νοιάζεται ο κόσμος είναι εάν η ανάπτυξη θα είναι αρκετά ισχυρή ώστε να μειώσει την ανεργία στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ».

Πηγή

Η Ιρλανδία πέφτει στον ίδιο γκρεμό που πέσαμε και 'μείς:

Το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει η Ιρλανδία, εξαιτίας της χρηματοδότησης του χρηματοπιστωτικού της κεφαλαίου με ιλιγγιώδη ποσά δημόσιου χρήματος, των προκρούστειων κανόνων της ευρωζώνης και των συνταγών της Ε.Ε, έχει ουσιαστικά οδηγήσει τη χώρα – όπως ακριβώς οδηγήθηκε και η Ελλάδα- στο κατώφλι της τρόϊκας και των νεοαποικιακών δανείων της!

Από χθες βρίσκεται στο Δουβλίνο ο επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων Ολι Ρεν για «διαβουλεύσεις» επί του σκληρού πακέτου λιτότητας των 6 δισεκατομμυρίων ευρώ που προανήγγειλε για τον προϋπολογισμό του 2011 η ιρλανδική κυβέρνηση. Τα αναλυτικά μέτρα λιτότητας των 6 δισεκατομμυρίων θα ανακοινωθούν στις 7 Δεκεμβρίου, οι συζητήσεις ωστόσο που έχει στο Δουβλίνο ο Όλι Ρεν είναι καθοριστικές για την τελική διαμόρφωσή τους. Η πίεση, άλλωστε, στις αγορές κρατικών τίτλων συνεχίστηκε και χθες, με τα spreads των 10ετών ιρλανδικών ομολόγων έναντι των γερμανικών να ξεπερνούν τις 550 μονάδες!

Ο ιρλανδικός Τύπος είχε (και) αυτό το σαββατοκύριακο πληθώρα δημοσιευμάτων που έφεραν την χώρα προ των πυλών του Μηχανισμού Στήριξης, ενώ για το ενδεχόμενο μίας διάσωσης «ελληνικού τύπου» ερωτήθηκε και ο πρόεδρος του Eurogroup, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ: «Εάν η Ιρλανδία», απάντησε, «μπορεί να εγγυηθεί ότι το πακέτο προσαρμογής των 6 δισεκατομμυρίων που ανακοίνωσε θα οδηγήσει και σε επίτευξη των δημοσιονομικών της στόχων, τότε δεν θα αντιμετωπίσει πρόβλημα».

Το ιρλανδικό έλλειμμα βρίσκεται στο 32% του ΑΕΠ λόγω του τεράστιου κόστους διάσωσης του τραπεζικού της συστήματος, ενώ εάν εξαιρεθεί η επιβάρυνση για τη στήριξη των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων αγγίζει το 12,5%. Ο υπουργός Οικονομικών Μπράιαν Λένιχαν έχει δεσμευτεί ότι θα το μειώσει στο 9% με 9,5% το 2011 και στο 3% έως το 2014. Συνολικά, μέχρι το 2014 προβλέπονται περικοπές 15 δισ. ευρώ, ποσό διπλάσιο σε σχέση με αυτό που είχε υπολογισθεί με το προηγούμενο πρόγραμμα της κυβέρνησης.

Πηγή

Φυσικά δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για τίποτα .Οι κινήσεις στην πολιτική σκακιέρα είναι απρόβλεπτες. Μπορεί οι φήμες περί ιρλανδικής χρεοκοπίας να είναι..απλά φήμες.   "Αυτή η κίνηση στην πολιτική σκακιέρα, που αποσταθεροποιεί τις περιφερειακές οικονομίες, αναβιώνοντας τους φόβους των αγορών για χρεοκοπίας, λένε ορισμένοι ότι αποτελεί ένα είδος «αντίμετρου» των Γερμανών και των Γάλλων έναντι των Αμερικανών, ώστε να διατηρηθεί αρκετή αβεβαιότητα στις αγορές και να αποφευχθεί με τον τρόπο αυτό μια «εκρηκτική» ανατίμηση του ευρώ. «Ακόμη και αν δεν υπήρχαν χώρες στα πρόθυρα της χρεοκοπίας στην περιφέρεια της Ευρωζώνης, οι Γερμανοί θα έπρεπε να τις εφεύρουν, αλλιώς η οικονομία τους θα απειλούνταν με καθίζηση από την ανατίμηση του ευρώ», λέει χαρακτηριστικά τραπεζικό στέλεχος." Περισσότερα εδώ.